‘RA’s onderdeel gecorrumpeerde governancestructuur’

Twee registeraccountants hebben in hun rol als toezichthouder bij een christelijke scholengemeenschap harde bewijzen van bestuurlijke integriteitsschending en valsheid in geschrifte genegeerd. Zij verschuilen zich daarnaast achter collectieve besluitvorming om hun tuchtrechtelijke verantwoordelijkheid te ontlopen.

Valsheid in geschrifte, fraude, schendingen van de integriteit: het was niet mis wat de vader van een van de leerlingen het schoolbestuur bij het tuchtcollege voor de voeten wierp. Zijn dochter is volgens de man, tevens klager, zowel dyslectisch als hoogbegaafd. Een combinatie die heeft geleid tot ‘ernstige fysieke klachten’.

Voor klager aanleiding de school te vragen om extra begeleiding voor zijn dochter. Begin november 2025 sprak hij daarover met een  aantal medewerkers van de school. Daar kwam onder meer een document ter tafel waarin de lerares Frans had geadviseerd een onderzoek te doen naar de hoogbegaafdheid van zijn dochter.

Valsheid in geschrifte

Maar uiteindelijk kreeg de vader te horen dat er geen extra begeleiding zou komen. Het was onder meer niet duidelijk of de dochter dyslectisch was. Van deze bijeenkomst zijn notulen gemaakt. Nog tijdens de bijeenkomst kreeg de vader de vraag of die notulen klopten. Hij ging akkoord. Maar toen hij de notulen drie dagen later in zijn mailbox trof, bleken er wijzigingen in aangebracht. Valsheid in geschrifte, oordeelt  klager.

Na afloop van het gesprek besloot klager ook het originele document van de lerares Frans op te vragen. De naam van dit document bleek gewijzigd. Een advies over zijn dochter bleek veranderd in algemene info over hoogbegaafden, zodat het de school niet verplichtte dit advies op te volgen. Wederom valsheid in geschrifte, aldus de vader.

Geen voet aan de grond

Voor klager aanleiding een klacht in te dienen bij de locatiedirecteur. Daar kreeg hij geen voet aan de grond. Vervolgens wendde hij zich tot de bestuursvoorzitter. Ook daar ving hij uiteindelijk bot, waarop de man naar de Raad van Toezicht (RvT) stapte, het gremium waar de twee RA’s destijds deel van uitmaakten – een van hen zit inmiddels niet meer in de RvT.

De toezichthouders verwezen de man naar de klachtencommissie. Ten onrechte, meent klager. Integriteitskwesties en valsheid in geschrifte vallen volgens hem niet onder het mandaat van de klachtencommissie. De RvT zag echter geen aanleiding voor verdere stappen.

Classificeren als individueel klachtje

Volgens klager is dat te gemakkelijk. Hij  verwijt beide RA’s dat ze ‘harde bewijzen van bestuurlijke fraude als ‘individueel klachtje’ classificeren om niet te hoeven ingrijpen’. Ook wrijft hij hun aan dat ze zich ‘verschuilen achter collectieve besluitvorming om hun eigen, individuele tuchtrechtelijke verantwoordelijkheid te ontlopen en meldingen van valsheid in geschrifte bewust doorverwijzen naar een ‘materieel onbevoegde commissie’.

“Als klager ben ik in de positie gebracht mij te moeten verzetten tegen een systeem waarbinnen de complete governancestructuur gecorrumpeerd blijkt”, aldus de vader.

Individuele kwesties op schoolniveau

De RA’s vinden dat hun geen blaam treft. De RvT mengt zich volgens de accountants niet in individuele kwesties op schoolniveau, maar houdt alleen toezicht op het handelen van het bestuur. “We hebben er twee keer uitgebreid over gesproken, en ook de bestuursvoorzitter gehoord, maar volgens ons heeft het bestuur de klacht  zorgvuldig en adequaat afgehandeld en is er geen sprake van vermeende fraude of ondeugdelijk handelen”, aldus een van de twee accountants.

De voorzitter van de Accountantskamner vroeg de vader wat volgens hem het motief van het schoolbestuur zou kunnen zijn geweest om zijn verzoek om hulp voor zijn dochter af te wijzen. Tijd en vooral geld, antwoordde deze. “De organisatie zit al enige tijd financieel in de knel.”

Het waren conceptnotulen

Ook wilde de preses graag van de man weten welke harde bewijzen van valsheid in geschrifte de man nu precies had. Hoe wist hij zo zeker dat de notulen zijn gewijzigd? Kon het niet zijn dat er alleen een paar taalkundige aanpassingen waren aangebracht? Bovendien: het waren toch conceptnotulen.

Dat laatste betwistte klager. “Ik heb de conceptnotulen al tijdens de vergadering begin november geaccordeerd.” Ook het aanpassen van de titel van het schrijven van de docent Frans is volgens de voorzitter niet per se valsheid in geschrifte. “Dat gebeurt wel vaker, ook zonder kwade bedoelingen.” Dat laatste kon klager zich moeilijk voorstellen.

De Accountantskamer hoopt binnen twaalf weken uitspraak te kunnen doen.