Accountant met drie petten op ‘handelde niet uit eigenbelang’, investeerder zag tonnen in rook op gaan

Een investeerder in een bedrijf dat massages op kantoor aanbood, verwijt een accountant uit Brabant dat hij drie petten op had. Hij was niet alleen accountant van het bedrijf, hij investeerde er ook in en bemiddelde om een lening van 2 miljoen rond te krijgen, wat de accountant 20.000 euro aan commissie opleverde.

De Brabantse investeerder stak tonnen in het bedrijf Webservices BV, maar het leed verlies. Dat leidde in 2025 tot een turboliquidatie en een snelle doorstart, maar het bedrijf ging uiteindelijk failliet. Hoewel de advocaat van de accountant vooral ingaat op het conflict dat de investeerder heeft met de directeur van het massagebedrijf  (een investering van 4 miljoen euro in crypto’s lijkt zoek), concentreert de raadsman van de klager zich vooral op de volgens hem dubieuze rol van de accountant.

3.300 euro voor overleg met koffie

“U regelde koffie, een kamer, deed verder niets en declareert toch 3.300 euro?” vraagt de voorzitter van de Accountantskamer verbaasd. Het gaat over een factuur die de aangeklaagde accountant in rekening bracht voor een overleg tussen de directeur-grootaandeelhouder van Webservices BV en een investeerder bij hem op kantoor. De accountant zei dat hij een ruimte op ‘neutraal terrein’ beschikbaar stelde, het overleg bijwoonde maar zelf verder niets deed. “Ik heb me niet met de prognoses bemoeid. Ik ben alleen aanwezig geweest”, houdt de accountant vol.

Administratieve bijstand

Al vanaf de oprichting van Webservices BV was de accountant betrokken, zegt advocaat Mart Jan van Aalderen. Hij verleende administratieve bijstand, had toegang tot de administratie en keek mee met de cijfers, zoals ook de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in een kort geding in november 2025 oordeelde. Tot zover de ‘pet van de accountant’.

In juli 2024 leende de accountant 80.000 euro aan Webservices. Als zekerheid ontving hij maandelijks een overzicht met openstaande debiteuren. Nu is hij dus ook een investeerder en belanghebbende in het bedrijf. Ten derde zette de accountant zich in om de investeerder te helpen aan een lening van 2 miljoen euro, waarvan een deel ook in Webservices werd geïnvesteerd. Hiervoor ontving de accountant 20.000 euro aan commissie.

Wederom geld nodig

In april 2025 is er opnieuw een bespreking op kantoor van de accountant, omdat de directeur van Webservices wederom geld nodig had. De investeerder kreeg een cashflowprognose gepresenteerd die de accountant als investeerder zelf twee weken terug had afgewezen omdat deze fouten bevatte. Hij informeerde de investeerder hier echter niet over. “Ook distantieerde hij zich hier niet van”, zegt advocaat Van Aalderen.

Nog geen twee maanden later riep de accountant zijn pandrecht in wegens een ‘acuut liquiditeitstekort’. Webservices werd in een turboliquidatie ontbonden en kreeg een doorstart in Barulai BV. Dat bedrijf ging uiteindelijk failliet.

Dreiging voor objectiviteit

Volgens Van Aalderen heeft de accountant al die tijd de dreiging voor zijn objectiviteit niet erkend. Dat die bedreiging er was, is duidelijk volgens hem. “Er was zowel sprake van een eigen belang om commissie en terugbetaling van zijn lening, als ook sprake van belangenbehartiging van zowel Webservices als die van de klager.” De accountant had af moeten zien van bemiddeling, stelt de advocaat.

Ook liet hij na de klager te waarschuwen “voor de onoorbare praktijken en de deplorabele financiële situatie van Webservices”. In totaal investeerde de ondernemer 884.000 euro in Webservices. Door niet te waarschuwen “liet hij zijn eigenbelang prevaleren”.

Zeer risicovol investeren

Volgens advocaat Joost Vetter zijn de directeur van Webservices en de klager allebei “ondernemers die zeer risicovol willen investeren”. De kwestie draait vooral op crypto-miljoenen en een ruzie tussen de twee mannen. Dat was de reden dat de accountant als bemiddelaar in die ruzie optrad. De raadsman benadrukt dat de klager nooit klant is geweest van de accountant. Zijn bemiddeling in de kwestie was niet in strijd met zijn objectiviteit en dat hij een eigenbelang had bij het regelen van de lening van 2 miljoen euro was evenmin het geval. “Hij heeft vooral goed willen doen”, zegt hij over zijn cliënt.

Een van de kernpunten van het verweer van de beklaagde, is dat hij nooit de accountant van Webservices is geweest. En dat zorgde voor veel vragen bij de Accountantskamer, zeker gezien de facturen die hij wel uitbracht. Zo stuurde hij in september aan de directeur van Webservices een factuur voor ‘gevoerde besprekingen’. In november volgde een factuur voor ‘bijstand, administratie gevoerd, beoordeling cijfers en prognoses’. “Ik kreeg wat vragen over de opzet van de administratie en hoe hij prognoses moet opstellen”, antwoordde de accountant laconiek.

Vreemd genoeg had de onderneming geen andere accountant. De beklaagde had wel volledig toegang tot de administratie, beantwoordde vragen van de directeur, bemiddelde, stelde zijn kantoor ter beschikking en toch was hij niet de accountant van dat bedrijf. “Mijn rol was die van financier”, benadrukt hij.

De uitspraak volgt over circa 12 weken.